Tijdens het laatste debat voor de verkiezingen zag ik (weer) hoe subtiel het glazenplafond werkt. De twee dames Sap en Thieme werden in het keurslijf gedrukt van een politiek spel dat voor mij voornamlijk mannelijk aanvoelt. Overigens vind ik het een heerlijk spel en kijk ik er graag naar. Het politieke spel zoals het nu gespeeld wordt roept bij mij dezelfde emoties op als voetbal. Het willen winnen gevoel. En dat is leuk. Maar ik denk dat het niet meer vrouwen in de top van de politiek brengt en (daarmee) Nederland niet verder helpt.

Zoals een voetballer nog zo zijn best kan doen om een honkbalwedstrijd professioneel te spelen, hij zal uiteindelijk altijd van een echte honkballer verliezen. Het is uiteindelijk niet zijn spel. Ik denk dat dit ook voor Sap en Thieme geldt. Op meerdere gebieden. Inhoudelijk hebben ze beiden een lange termijn visie waar ze op koersen. En een meer proactieve koers dan een reactieve koers.
Zo wil Thieme dat we door middel van gezond eten de kosten in de zorg verminderen. Als we stoppen met chips en verzadigde vetten eten, dan worden we op termijn gezonder, waardoor we minder belastend zijn qua zorgkosten. Wat is daar niet kloppend aan? Maar het is een oplossing waarvoor een lange adem vereist is en de gemiddelde Nederlander zit daar kennelijk niet op te wachten. Ze willen chips eten, lang en gezond leven en weinig betalen. Het is dus geen vet verhaal voor de kijkcijfers. Vind maar een journalist die hier happig op reageert en er een verkiezingsthema van maakt.
Sap hoorde ik zeggen dat we wel moeten streven naar Een Europa. Want over een x aantal jaar zijn we niet meer het rijke Westen en mogen we blij zijn als we als Verenigd Europa nog mogen aanschuiven bij de G7.  Om een vuist te maken tegen de andere grote mogendheden. Ook dat is een lange termijn boodschap.

De mediademocratie die we hebben is niet bedoeld voor boodschappen waarvoor je meer woorden nodig hebt. Daarmee kom ik op de vorm: Als je een lastige boodschap hebt en je hebt weinig tijd, is het logisch dat je je gaat haasten. En ik zag Sap en Thieme happen naar adem om toch te kunnen zeggen wat ze wilden. Bovendien hebben ze last van de vraagstelling. Want de manier waarop je een probleem of een vraag formuleert bepaalt ook de oplossing of het antwoord. Maar als je het probleem in de basis al anders ziet en daarmee andere oplossingen hebt bedacht, dan moet je de vragensteller eerst beinvloeden om een andere vraag te  krijgen zodat je vervolgens pas je echte antwoord kan formuleren. Dus heb je helemaal weinig tijd en moet je dus nog meer naar adem happen. En als je adem hapt lijk je niet ’in controle’. En als je niet ‘in controle’ bent dan ben je geen krachtige leider en stemmen mensen niet op je. Zelfs mijn moeder vond de dames minder krachtig overkomen en heeft toch maar op een ander gestemd. Wat haast en naar adem happen wel niet voor consequenties kan hebben!

En als je niet voldoende stemmen wint dan moet je de eer aan jezelf houden. En voila, daar is het glazen plafond voor een lange termijn holistische benadering! Voor het winnen is het dus beter om bij de simpele oplossingen te blijven en mee te gaan met de vraagstelling van de media (en het publiek). Tegelijkertijd klaagt de bevolking over de politiek en daalt het vertrouwen. Maar ook dan geldt, we kijken liever naar een soort van Idols in de politiek dan dat we als kijkers de journalisten stimuleren het echte journalistieke werk te doen.

Wat mij betreft is er dus ook een glazen plafond voor vrouwelijke partijleiders die bovendien een vrouwelijke boodschap proberen over te brengen. Dit is zoals misschien al duidelijk werd geen kritiek op de media of op de mannelijke partijleiders! Het is wat mij betreft een heel subtiel spel tussen politiek, de media en de kiezers (of de kijkcijfers) dat niet bewust wordt gespeeld maar gereguleerd wordt door spelregels die passen in het mannelijke voetbal-politieke spel. En  juist omdat het zo subtiel is, lastig te herkennen en te veranderen. Eerst dus zaak om dit met elkaar te herkennen en erkennen. Vervolgens kunnen we hopelijk de spelregels wat vrouwelijker maken. Dat zou de wereld goed kunnen gebruiken!